Diyanet Hac İlmihali

 

 

V. HACCIN GEÇERLİ OLMASININ ŞARTLARI

 

Üçüncü maddede zikredilen şartları taşıyan kimselerin yapacakları haccın geçerli (sahih) olabilmesi için şu şartların bulunması gerekir.

 

1. İhrama girmek

 

İlgili kısımda da anlatılacağı üzere hac görevini yapacak kimse hac yapmaya niyet eder ve telbiye getirir. Böylece ihrama girmiş olur. İhrama girmeden yapılan hac geçerli olmaz.[73]

 

2. Haccı belirlenen zaman içinde yapmak

 

Kur'ân-ı Kerîm'de hac ayları; الحج اشهر معلومات "Hac, belirli aylardadır" (Bakara, 2/197) şeklinde mücmel olarak bildirilmiştir. Bu cümle;

- Hac aylarının halk tarafından bilindiğine,

- Haccın bu aylarda yapılması gerektiğine,

- Arapların yaptığı gibi hac aylarının değiştirilemeyeceğine,

- Haccın vaktinin bütün bir yıl değil aylarla sınırlı olduğuna işaret etmektedir.

Bilinen hac ayları; şevval ve zîlkâde ayları ile zîlhicce ayının ilk 10 günüdür.[74]

İmam Şâfiî'ye göre hac aylarına zîlhiccenin 10. günü dahil değildir. İmam Malik, zîlhicce ayının tamamının hac aylarına dahil olduğu görüşündedir.[75]

Şafiîlere göre bu aylardan önce hac için ihrama girilemez, girilirse bu ihram hac için geçerli olmaz, bu ihram ile yapılan hac nafile bir hac olur.[76] Hanefî ve Malikîlere göre hac aylarından önce ihrama girilebilir, ancak Sünnete muhalif olduğu için mekruh olur. Haccın diğer menâsikinin bu aylar içinde yapılması gerekir.[77]

 

3. Hac menâsikini belirlenen mekanlarda yapmak.

 

Hac menâsikinin yapıldığı mekanlar; mîkât sınırları, Ka'be, Safa-Merve, Arafat, Müzdelife ve Mina'dır.

 

[73] İbn Hümâm, II, 415..
[74] Tirmizî, es-Sünen, III, 272. Sahabeden Abdullah ibn Abbas, tabiînden es-Süddî, eş-Şa'bî ve en-Nahaî de bu görüştedir. Kurtubî, II, 405.
[75] Sahabeden, Abdullah ibn Mes'ûd, Abdullah ibn Omer, tabiînden Atâ bin Ebî Rebah, Rabî' ibn Ebî Rey, Mücâd bin Cebr ve ez-Zührî de bu görüştedir. Kurtubî, II, 405. İbn Rüşd, I, 398.
[76] eş-Şirbînî, II, 222-223. Kurtubî, II, 406. Ata, Mücahid, Tavus, Evzâî ve Ebu Sevr de bu görüştedir.
[77] Kurtubî, II, 343-344. Yazır, II, 719.