İSLÂM'DA HELÂLLER VE HARAMLAR

 

 

 

 

AKİKA KİTABI

 

169. : Doğan Çocuğa Melikü’l-Emlâk Mealinde Ad Takmak

 

Müslim'in Ebû Hureyre (r.a.) den rivayetinde Resûl-i Ekrem:

“Kıyamet günü Allahü Teâlâ’nın en çok hışm ve gazab ettiği, en kötü kişi, “Melikü'l-emlâk- bütün varlıkların sahibi- mealinde adı olandır. Çünkü mülkün mâliki ancak Allahu Teâlâ'dır.” [1]bu­yurmuştur.

Buhârî ile Müslim'in rivayetlerinde,

“Allah katında en âdi, hor ve hakir olan, adı, “Melikü'l-emlâk” olandır.” Buyurulmuştur.[2] Ayrıca, “Allah'tan başka mâlik yok­tur.” rivayeti de vardır. Süfyân-ı Sevri, “Şehinşâh” ismi gibi, demiştir. Ahmed İbn Hanbel'e İbn Ömer (r.a.), “Ahne” kelimesinin ne an­lamda olduğunu sordum.” O, “Evda” -en alçak- anlamına geldi­ğini” söyledi. Sufyân İbn Uyeyne de “Anne”, çok çirkin ve çok kerih demektir.” dedi.

Tembih: Bu gibi isimleri vermenin kebâirden olduğunu, daha önce söyleyeni görmedim ise de kebâirden olduğu bu hadislerin sarahatiyle meydandadır. Nitekim sonradan bazı imamların bunu tas­rih ettiklerini gördüm. Şafiî imamlara, “Melikü'l-emlâk” ve bu an­lamda olan “Şehinşâh” gibi isimlerin haram olduğunu söylemişler­dir. Çünkü bunlarla Allah'tan başkası vasıflanamaz. Hatta imamlar­dan bazıları, “Hakimu'l-Hukkâm -hâkimlerin hâkimi-, Kadıyu'l-Kuddât -kadıların kadısı-” isimlerini de bunlara katmışlar ve haram olduğunu söylemişlerdir. Bu husustaki görüşlerimi “Menâsik-i Nevevî” haşiyesinde “Tavaf ve Sa'y” bölümünde açıkladım.[3]


 

[1] Sahihu Müslim, 3/1688.

[2] Sahihu Müslim, 3/1688.

[3] İbn Hacer El-Heytemi, “Ez’zevacir An İktirafil-Kebâir” İslâm'da Helâller Ve Haramlar “Büyük Günahlar”-I, Kayıhan Yayınevi, İstanbul, 1970: 630-631.