Madde 57 —

a — Cihad (Allah uğrunda savaş), daimi ve dini bir farizadır.

b — İslâm nizamını ve İslâm ülkesini müdafaa etmek, her müslümanın görevidir. (190)

(190) Kur'an, Tevbe, 38-39; Muhammed, 20; Bakara, 216; Nisa, 84; Ebu Davud : «Cihad, kıyamete kadar devam edecektir...»

Madde 58 —

a — Devlet, silahlı kuvvetleri ile ayakta durur. Bu sebeple mümkün olduğu kadar ve gerektiğinde ihtiyaca yetecek kadar ordu teçhiz etmek en önemli ve faziletli bir kamu hizmetidir.

b — Devlet, halkını, bizzat cihad yapacak şekilde eğitir ve hazırlar.

c — Silahlı kuvvetler mensuplarının programları, yönlendirilmeleri ve kültürleri, gayesi sadece ve sadece yeryüzünde ilây-ı kelimetullah olan cihad fikri ve ruhu üzerinde kâim olmalıdır. (191)

(191) Kur'an, Enfal, 60-65

a — Devlet reisi, silahlı kuvvetlerin genel komutanıdır.

b — Devlet reisi, harp ve sulh ilanını, Şûra Meclisinin muvafakatini aldıktan sonra yapar. (192)

(192) Kur'an, AI-i İmran, 121; Enfal, 58, 61, 65

Madde 60 —

«Yüksek Cihad Meclisi» kurulabilir. Harp ve sulh stratejilerini tesbit eder. Meclis ile alâkalı hususî hükümleri kanun tanzim eder.